نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
چکیده
پیشینه و اهداف: رشته مهندسی نقشه‌برداری در حال گذار از یک حرفه عمدتا ابزارمحور به یک حوزه یکپارچه اطلاعات مکانی است که در آن اندازه‌گیری، تعیین موقعیت، سنجش از دور، مدل‌سازی سه‌بعدی، پایگاه داده، خدمات وب، پردازش ابری و هوش مصنوعی در یک گردش‌کار مشترک به هم متصل می‌شوند. این تغییر به معنای کاهش اهمیت دروس پایه نیست؛ بلکه محیطی را که این مبانی در آن به کار می‌روند گسترده‌تر می‌کند. در نتیجه، برنامه کارشناسی با یک مساله طراحی آموزشی روبه‌رو است؛ افزودن هر فناوری جدید می‌تواند برنامه را به فهرستی متراکم از نرم‌افزارها تبدیل کند، در حالی که حفظ برنامه‌ای عمدتا سنتی ممکن است فارغ‌التحصیل را برای خودکارسازی، یکپارچه‌سازی و ارائه داده‌های مکانی جدید آماده نکند. هدف این پژوهش توسعه یک چارچوب شایستگی مبتنی بر شواهد برای نقشه‌بردار آینده و تبدیل آن به نقشه‌راه چهارساله است؛ به‌گونه‌ای که شایستگی‌های مشترک، سطح اولویت، روابط پیش‌نیازی و خروجی‌های عملی قابل ارائه در نمونه‌کار دانشجو مشخص شوند.
عنوان مقاله [English]
The Future Surveyor: A Roadmap for Geomatics Skills in the Era of Artificial Intelligence and Digital Transformation
نویسندگان [English]
- Alireza Sharifi 1
- Maryam Piran 2
1 Department of Surveying and Geoinformatics Engineering, Faculty of Civil, Water and Environmental Engineering, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
2 Department of Educational and Curriculum Management and Planning, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran
چکیده [English]
Background and Objectives: Surveying and geomatics are moving from an instrument-centered profession toward a connected geospatial information discipline in which measurement, positioning, Earth observation, three-dimensional modelling, databases, web services, cloud computing and artificial intelligence are increasingly combined within the same workflow. This transformation does not reduce the importance of geodetic reference systems, field observations or uncertainty; rather, it changes the context in which these foundations are applied. Undergraduate programs therefore face a curriculum-design problem: adding every emerging technology can produce an overloaded list of software, while preserving a mainly traditional syllabus can leave graduates unable to automate, integrate and communicate modern geospatial data. This study develops an evidence-informed competency framework for the “future surveyor” and converts it into a four-year learning roadmap. The objectives were to identify competencies that should remain common to most geomatics graduates, separate foundational capabilities from advanced and specialist capabilities, define prerequisite relationships between them, and propose project outputs through which students can demonstrate learning in a professional portfolio.
)